Książki górskie cz.1

Oto lista górskiej literatury stworzona przez grupę Z Miłości do Tatr. Coś na spokojne wieczory kiedy chcemy choć na chwilę uciec od szarej rzeczywistości a nie mamy możliwości przebywać w górach. Dobre górskie grzane wino i książka to dobry pomysł na chłodne wieczory.

 

Adam Bielecki, Dominik Szczepański, Spod zamarzniętych powiek (2017)

Po bestsellerowym „Kukuczce” czas na opowieść o młodym następcy najsłynniejszego polskiego himalaisty.

Adam Bielecki stał się jednym z najmocniejszych himalaistów na świecie, ale gdy miał trzynaście lat, z powodu wieku odmówiono mu udziału w kursie skałkowym. Gdy skończył piętnaście, usłyszał od starszego taternika, że kiedyś będzie z niego świetny wspinacz. Jeśli wcześniej się nie zabije.

Ta książka to pierwsza pełna opowieść Adama Bieleckiego o jego osobnej drodze z górniczych Tychów na szczyty najwyższych gór świata. To także hołd dla bohaterów i twórców polskiego himalaizmu zimowego, w których szeregu Bielecki ustawił się, zdobywając jako pierwszy człowiek zimą Gaszerbrum I i Broad Peak. W dramatycznych historiach tych wejść Bielecki przede wszystkim opowiada o nieludzkich warunkach zimowej wspinaczki w Himalajach i Karakorum, sztuki uprawianej przez nielicznych na świecie, która stała się naszą narodową specjalnością.

„Możesz zostać w życiu, kim chcesz. Byleby nie górnikiem” ? usłyszał od ojca młody Adam Bielecki. Dorosły Adam nie mógł wziąć sobie tych słów do serca bardziej.


Adam Bilczewski, “Alpiniści” (1987)

Osobiste refleksje znakomitego taternika i alpinisty, kierownika wielu wypraw himalajskich, o wspinaczkach, Tatrach, Alpach, Hindukuszu i Himalajach.

To Adam Bilczewski był kierownikiem wyprawy w trakcie której Jerzy Kukuczka zdobył swój pierwszy ośmiotysięcznik.


Adam Bilczewski, Lhotse czwarta góra ziemi (1982)

Mała, żółto-czerwona ważka helikoptera dolatuje nad polanę położoną u stóp gór św. Eliasza, niedaleko jeziora Kluane. Miękkie zetknięcie z ziemią. Łopaty śmigieł nieruchomieją. Wychodzę z blasku zachodzącego słońca, w cudownym pejzażu kanadyjskiej jesieni. Nie widzę jednak niczego, tylko postacie kolegów z naszej wyprawy skupione na polanie i wpatrzone we mnie. Wyrwałem się dzisiaj rano z lodowej otchłani. Lawina oszczędziła mnie, ale im przynoszę wiadomość o śmierci kierownika i Krzysztofa. Wracam z ciężkim brzemieniem leadera wyprawy, bo byłem na niej numerem dwa. Nagle musiałem przejąć obowiązki, z których pierwszym było niedopuszczenie do załamania się chłopców. Sucho i spokojnie zdaję relację z wypadku, a potem ucinając wszelkie dyskusje rozdzielam prace w bazie. Głuchą nocą wykradam się jednak do messy, zapalam świece i kartkom papieru zwierzam się z tego jak mi trudno i ciężko. Zmuszony do szczelnego zakrycia swoich uczuć i swoich słabości znalazłem w tych kartkach powiernika. Tak powstała ta książka.


Adam Skoczylas, Biała góra (2015)

Siedem wypraw odeszło z niczym spod wyniosłych grani Dhaulagiri, siódmego szczytu świata, płacąc nieraz życiem najdzielniejszych uczestników. Szczyt zdobyła w 1960 roku dopiero ósma wyprawa, o której dziejach, niepowodzeniach i zwycięstwach opowiada jeden z jej uczestników – Adam Skoczylas. Był on wraz z Jerzym Hajdukiewiczem wśród pierwszych Polaków, którzy po wojnie wyprawili się w Himalaje.


Agnieszka Korpal, Tomek Kowalski, blog Historia przerwanej miłości (2015)

To nie jest kolejna zwykła historia o miłości. Nie jest to też opis tragedii, którą się ta miłość skończyła. Tomek Kowalski i Agnieszka Korpal – dwójka młodych, niezwykłych ludzi, nagradzanych sportowców i podróżników kochających życie ponad wszystko spotyka się i zakochuje. Szaleńczo, na zawsze i na sto procent. Wiedzą, że są dla siebie stworzeni od pierwszego przysłowiowego wejrzenia. I okazuje się, że wszystko, co do tego momentu robili, prowadziło ich spotkania, które byłoby niemożliwe, gdyby nie decyzje podjęte w czasie, gdy byli jeszcze nastolatkami… Tomasz Kowalski, zanim 6 marca 2013 roku zginął podczas zejścia z Broad Peak, przez kilka lat prowadził blog o nazwie Magisterkowalski. Ten właśnie blog oraz wspomnienia jego narzeczonej, Agnieszki Korpal, z tamtego okresu – zanim poznała Tomka i gdy już się pojawił w jej życiu – stanowią oś tej pięknej, napisanej przez życie opowieści, w której nie ma miejsca na łzy, smutek i rozgoryczenia. Radość życia, którą miał w sobie Tomasz, przenika niemal każdą stronę, dodaje energii i przywraca wiarę w to, że marzenia mogą się spełniać. „Magisterkowalski.blog. Historia przerwanej miłości” nie jest kolejną książką o Broad Peak. Jest historią o tym, jak piękne jest życie.


Aleksander Lwow, Wybrałem góry. Z Sudetów w Himalaje (1990)

Opowieść jednego z najlepszych polskich wspinaczy górskich, który swą przygodę ze wspinaczką rozpoczynał od sudeckich skałek w Rudawach Janowickich i Karkonoszach, potem przyszły góry wyższe- Tatry, Alpy i Himalaje.


Andrzej Machnik, Na zachodniej ścianie Makalu (1988)

Historia polsko– brazylijskiej ekspedycji z 1982 roku, w której wzięli udział światowej sławy alpiniści jak: Czok, Skorek, Machnik, Heinrich, Baranek, Kuraś, Szulc, czy Bilczewski.


Andrzej Machnik, Zimą na trzeci szczyt świata (1990)

Historia pierwszego zimowego wejścia na trzeci szczyt świata – Kangczendzongę.


Andrzej Paczkowski, W górach wysokich. Kompendium polskich wypraw wysokogórskich (1985)

Osnową tej ilustrowanej monografii są dzieje polskiego alpinizmu odkrywczego i zdobywczego w ciągu ostatnich dwóch wieków. Przypomina ona na wstępie owe odległe już czasu, kiedy to geolog Stanisław Staszic, wiedziony ambicją naukowego badacza iw wielkiego patrioty polskiego, wdzierał się w roku 1805 na szczyty Tatr, a w trzynaście lat później poeta Antoni Malczewski, ulegając przemożnemu urokowi lodowcowych Alp, wszedł jako pierwszy turysta na jeden z wierzchołków Aiguille du Midi nad Chamonix.


Anna Czerwińska, Broad Peak ’83: tylko dwie (1989)

Opowieść o wyprawie na Broad Peak (8047 m) Anny Czerwińskiej i Krystyny Palmowskiej.


Anna Czerwińska, GórFanka na himalajskiej ścieżce (2012)

Książka obejmuje ponad 30 lat działalności górskiej Anny Czerwińskiej, potyczki z ośmioma szczytami, w tym sześcioma ośmiotysięcznikami. To sprawia, że śledzimy zmiany, jakie dokonują się w podejściu do gór u Anny, w charakterze wypraw himalajskich i raz w samym Nepalu. Szczerość, poczucie humoru, anegdotyczność opowieści snutej przez autorkę to z kolei elementy łączące wszystkie GórFanki. A także prawdziwość, która, jak to w życiu, rozpięta jest między ekstatycznym zachwytem, a wielkim smutkiem.


Anna Czerwińska, GórFanka powraca w Karakorum (2011)

Po tragicznym sezonie 1986 roku pod K2 Anna Czerwińska na długo rozstała się z Karakorum… Dopiero po kilkunastu latach, tym razem podczas wyprawy na Gasherbrum II, zakończona sukcesem akcja górska otwiera drogę do kolejnych wypraw w ten rejon: Gasherbrum I, Broad Peak i K2 (ten ostatni dwukrotnie). Podczas wyprawy na ten ostatni szczyt Anna wspina się razem z Darkiem Załuskim. Nic więc dziwnego, że gdy w 2011 roku Darek w innym teamie staje na szczycie, w szczerej rozmowie opowiada Annie o szczegółach akcji górskiej – jego skrótowa relacja zostaje zamieszczona w książce jako posłowie.

Książka wydana w bogatej szacie graficznej, zawierająca sugestywne zdjęcia Darka Załuskiego ze zwycięskiej wyprawy na K2.


Anna Czerwińska, GórFanka. Moje ABC w skale i lodzie (2008)

Pierwsza część serii, mającej ambicje pokazać ponad czterdziestoletnią karierę górską jednej z naszych najlepszych alpinistek. Barwne opowieści autorski pozwalają znakomicie wczuć się w klimat i atmosferę legendarnych lat 70., tak ważnych dla naszego alpinizmu. Mamy okazję poznać mało znane epizody z wczesnych lat tatrzańskich i alpejskich, a także doświadczenia bohaterki z pierwszej wyprawy w góry wysokie. Nowe, trzecie wydanie wzbogacone zostało o nowe opowieści z Tatr, a także w pełny wykaz działalności górskiej Anny Czerwińskiej.


Anna Czerwińska, GórFanka. Na szczytach Himalajów (2010)

Autorka opisuje wyprawy na najwyższe himalajskie szczyty: Mount Everest, Lhotse i Makalu. Książka ta powstała na bazie wywiadu, w którym autorka przedstawia w bardzo osobisty i szczery sposób swoje górskie przeżycia. Dzięki temu, a także dzięki bogatej szacie graficznej (ponad 300 barwnych fotografii) możemy przenieść się choć na chwilę w niedostępny świat himalajskich olbrzymów. Mocna dawka wrażeń dla wszystkich miłośników gór i narratorskiego talentu Anny Czerwińskiej.


Anna Czerwińska, GórFanka. W Karakorum 1979 – 1986 (2010)

Książka ta opisuje najbardziej ambitny okres działalności naszej bohaterki, gdy zmagała się ona z trudnymi ośmiotysięcznikami w Karakorum. A były to czasy bezsprzecznie historyczne. Właśnie podczas tych wypraw dokonywano pierwszych kobiecych wejść na poszczególne szczyty, wtedy też rozgrywały się górskie dramaty, których Anna Czerwińska była niejako naocznym świadkiem, jak sezon 1986 pod K2.


Anna Czerwińska, Groza wokół K2 (1990)

Anna Czerwińska opisuje w książce tragiczne wydarzenia z 1986 r., które rozegrały się na himalajskim ośmiotysięczniku K2.


Anna Czerwińska, Korona Ziemi (2000)

Wybitna himalaistka Anna Czerwińska zajmująco, barwnie i bez patosu opisuje, jak zdobywała najwyższe szczyty wszystkich kontynentów – tak zwaną Koronę Ziemi.

Ta “górska odyseja” jest nie tylko ciekawą relacją o ambitnych sportowych dokonaniach, lecz również przypowieścią o tym, że warto być wiernym sobie, z pokorą znosić porażki i konsekwentnie dążyć do celu. “Zgadzam się z twierdzeniem, że szczęście jest w dążeniu, a nie w posiadaniu – pisze autorka. – to, co zdobyte, należy już do przeszłości, ja chcę iść ciągle na przód. Wierzę, że jest to możliwe”


Anna Kamińska, Opowieść o sile życia i śmierci. Historia Wandy Rutkiewicz (2017)

Zginę w górach” — mówiła. Dotrzymała słowa — według dokumentów sądowych zmarła 13 maja 1992 roku. Dzień wcześniej zaginęła na górze Kanczendzonga w Himalajach. Jej śmierci nikt nie widział, jej ostatniego słowa nikt nie słyszał, jej ciała nikt nie odnalazł. Na początku XXI wieku do Izby Pamięci Jerzego Kukuczki zapukała para turystów, która twierdziła, że w jednym z klasztorów w Tybecie spotkała postać przypominającą zaginioną przed laty himalaistkę… Jej odejście, tak jak wiele zdarzeń z jej życia, do dziś pozostaje tajemnicą.

Trzecia kobieta i pierwsza Europejka na Mount Evereście. Pierwsza kobieta, która zdobyła szczyt K2. Od małego słynęła ze „żmudzkiego” uporu. Szybko musiała dorosnąć, by wesprzeć matkę w domowych obowiązkach. Ojcu chciała z kolei zastąpić pierworodnego syna, który zginął śmiercią tragiczną. Najpierw dźwigała ciężar niełatwej historii rodzinnej, później sprawy „na dole” zawsze pozostawiała na drugim planie. Żyła od wyprawy do wyprawy. Nigdy nie zdecydowała się na macierzyństwo. Rozpadły się jej dwa małżeństwa. Najważniejsza była dla niej wolność. Jej prawdziwą miłością były góry.

Nieznane dotychczas dokumenty, niepublikowane wcześnie fotografie oraz bliscy, którzy po raz pierwszy zgodzili się na rozmowę. Po olbrzymim sukcesie książki Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak Anna Kamińska przybliża czytelnikom życie najsłynniejszej polskiej himalaistki. Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci. Historia Wandy Rutkiewicz to znacznie więcej niż biografia. To opowieść o pokonywaniu własnych demonów, przełamywaniu swoich słabości i o wielkiej, życiowej pasji, która, dając niebywałą siłę, może również spalać.


Arlene Blum, Góra kobiet (2014)

Boleśnie szczera opowieść o pierwszej kobiecej wyprawie na cieszącą się złą sławą Annapurnę. To jedna z najinteligentniejszych książek na temat himalaizmu i fascynujący opis zarządzania grupą indywidualistek.

Książka znalazła się na liście magazynu „Fortune” – The 75 Smartest Business Books We Know, zaś „National Geographic Adventure Magazine” wybrał ją jako jedną ze 100 najlepszych przygodowych książek wszech czasów.

Arlene Blum (ur. 1945) – amerykańska alpinistka, feministka, pisarka, publicystka i naukowiec. Pisze na łamach „New York Timesa”, „Huffington Post” i „Science”. W 1978 roku zorganizowała i poprowadziła pierwszą kobiecą wyprawę na Annapurnę, wcześniej zdobytą tylko przez ośmiu himalaistów. Było to pionierskie przedsięwzięcie. Kobiety wywalczyły pozwolenie na wspinaczkę, zebrały 80 tysięcy dolarów, głównie ze sprzedaży koszulek z kultowym hasłem wyprawy „Annapurna. Miejsce kobiety jest na szczycie”, pokonały tysiące przeszkód i w 1978 roku Himalajska Ekspedycja Amerykanek wyruszyła do Katmandu.


Barbara Caillot-Dubus, Na Giewont się patrzy (2016)

W miejscu wyjątkowym, gdzie jest wspaniały widok na Giewont, tradycje są niezmiernie silne, a klimat nigdy nie rozpieszczał swoich mieszkańców, najstarsi górale otworzyli przed nami swoje domy i serca. Opowiedzieli nam o swoim dzieciństwie i życiu codziennym. Wspominali czytanie przy świetle lampy naftowej, dom składający się z białej i czarnej izby, darcie pierza, a także tragiczne dzieje wojenne. Ich wzruszające historie przeplotłyśmy starymi zdjęciami z rodzinnych albumów i współczesnymi portretami naszych rozmówców.

Zobaczycie jak wyglądało codzienne życie górali pod Giewontem! Poznacie tamten jakże inny świat! Dajmy młodym inspirację do rozmów ze starszymi, którzy poczują się potrzebni. Przerzućmy kładkę między pokoleniami. Dbajmy o pamięć, ona jest przyszłością przeszłości.


Bartek Dobroch, Przemysław Wilczyński, Broad Peak. Niebo i piekło (2014)

Autorzy próbują odpowiedzieć na to pytanie, analizując krok po kroku najważniejsze wydarzenia podczas polskiej wyprawy na Broad Peak w 2013 roku. Przeprowadzają dramatyczne rozmowy ze świadkami wydarzeń, przyjaciółmi tragicznie zmarłych i ich rodzinami. Dokonują wiwisekcji etyki polskiego himalaizmu. Piszą też o granicach pasji, zastanawiają się, czy wspinaczka jest hymnem wolności, czy też raczej najwyższe góry powinniśmy nazywać Himalajami egoizmu?


Bernadette McDonald, Art of Freedom (sierpień 2018)

Książka Bernadette MacDonald jest anonsowana jako: głęboka i poruszająca biografia jednego z najbardziej szanowanych ma świecie wspinaczy, skomplikowanego indywidualisty.Wojtek Kurtyka to jeden z najwybitniejszych alpinistów w historii. Przejście Świetlistej Ściany Gasherbruma IV zostało uznane za jedno z najważniejszych dokonań XX wieku. W 2016 roku Kurtyka odebrał Złoty Czekan za całokształt dokonań wspinaczkowych.


Bernadette McDonald, Ucieczka na szczyt (2012)

„Ucieczka na szczyt” to niezwykła książka poświęcona złotej erze polskiego himalaizmu oraz fenomenowi dominacji Polaków w Himalajach w latach 70. i 80. Bogato ilustrowana opowieść autorstwa kanadyjskiej pisarki i animatorki kultury górskiej Bernadette McDonald przywołuje takie ikony himalaizmu jak m.in. Jerzy Kukuczka, Wanda Rutkiewicz, Krzysztof Wielicki czy Wojciech Kurtyka.

„Ucieczka na szczyt” jest wielowymiarową opowieścią o przygodzie i pasji, cierpieniu i śmierci. Bernadette McDonald nakreśliła żywy portret czasów i niezwykłych postaci, które pomimo niesprzyjającej sytuacji politycznej przez wiele lat wyznaczały kierunki światowego himalaizmu. Wprowadziła czytelników w głąb serc i umysłów największych polskich wspinaczy niezłomnie realizujących swoją drogę do wolności. Autorka tak wspomina swoje rozmowy z uczestnikami najbardziej spektakularnych wypraw ówczesnych czasów: „Patrząc im w oczy widziałam, że są nieustraszeni w wytyczaniu nowych dróg. Odporni na cierpienie. A to jest istota sukcesu bezlitosnych zimowych wejść na najwyższe szczyty ziemi.”


Bolesław Chwaściński, Ku nie zdobytym szczytom (1987)

Opisy wypraw alpinistycznych z lat 1786-1956.

Tytuły rozdziałów: Mont Blanc, Elbrus, Matterhorn, Ostry Szczyt, Pik Komunizma, Czomolungma – Mount Everest, Nanga Parbat, K2 – Czogori, Pik Pobiedy


Bolesław Chwaściński, Z dziejów taternictwa. O górach i ludziach (1988)

“Opowieść ta o Tatrach, dawnym taternictwie i o ludziach, którzy się kiedyś po tych górach wspinali nie mogłaby powstać, gdyby nie pomoc wielu życzliwych osób. Wszystkim taternikom, którzy się podzielili ze mną wiadomościami o sobie i o swych losach składam tu podziękowanie…”

“…Wielu taterników wzbogaciło tę książkę swymi wspomnieniami i cennymi przyczynkami…”


Chris Bonington, Everest – najtrudniejsza droga (1987)

Chris Bonington i jego koledzy, uczestnicy brytyjskiej wyprawy alpinistycznej z 1975 roku, opowiadają o dramatycznym wejściu na Everest jego południowo-zachodnią ścianą.


Dariusz Dyląg, Orla Perć. Przewodnik Wysokogórski (2012)

Prześliczne marzenie poety – tak nazwał Orlą Perć ksiądz Gadowski, chcąc podkreślając rolę jaką w jej powstaniu odegrał poeta Franciszek Henryk Nowicki. Najoryginalniejszy z tatrzańskich szlaków zaistniał bowiem najpierw w wyobraźni młodopolskiego twórcy, a dopiero kilka lat później, za sprawą ks. Walentego Gadowskiego, przybrał kształt realny.

Perć w zamierzeniach Nowickiego miała prowadzić od Wodogrzmotów przez Wołoszyn, Krzyżne, Świnicę i Czerwone Wierchy do Doliny Kościeliskiej. Szlak miał mieć odgałęzienie na Świnicy, które graniami prowadzić miało na Szpiglasowy Wierch, a z niego przez Miedziane do Morskiego Oka. Wytyczanie i budowa perci rozpoczęła się 16 lipca 1903 r. Przed Wodogrzmotami Mickiewicza, w miejscu gdzie od drogi do Morskiego Oka odchodzi szlak do Jaszczurówki, ks. Gadowski kazał przybić do świerka tablicę z napisem „Na Orlą Perć”. Zdarzeniu temu towarzyszył toast wzniesiony przez Nowickiego tokajem (rocznik 1863), po wypiciu którego, ksiądz i budujący szlak górale, ruszyli na Polanę pod Wołoszynem. Trzy dni zajęło wykonanie pierwszego odcinka przez Wołoszyn na Krzyżne, po czym prace przerwano. Bez większej przesady można powiedzieć, iż księdza Gadowskiego opuszczali wszyscy i wszystko… oprócz problemów materialnych. Budowlanych próbowano zastąpić przewodnikami, ale i z nimi były kłopoty, np. słynny Klimek Bachleda pomimo przyjęcia zaliczki, wolał świadczyć usługi przewodnickie, niż budować szlak.

Minęło 100 lat. Orla Perć stała się popularnym szlakiem tatrzańskim, bodaj czy nie za bardzo popularnym. Turyści ruszają bez względu na pogodę na eksponowany i trudny szlak, jak na wycieczkę do Doliny Kościeliskiej. Mają ze sobą śniadanie, napoje i parasol a zapominają, że pasowało by mieć ze sobą akcesoria ułatwiające wysokogórską wspinaczkę: kask, uprząż, lonżę z płytką hamującą oraz odpowiednie rękawiczki i obuwie.


Dariusz Kortko, Marcin Pietraszewski, Opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiście (2016)

Ten portret legendarnego himalaisty to coś więcej niż rzecz o determinacji i górach. To zapierająca dech opowieść o granicach ryzyka, które bywają granicami człowieczeństwa.

„Logicznie rzecz biorąc, nie powinienem z tobą jechać, bo wszyscy ludzie koło ciebie giną” – powiedział Jerzemu Kukuczce w oczy jeden z kolegów alpinistów. Upiorne fatum czy faktycznie był odpowiedzialny za śmierć, która niemal zawsze podczas jego wypraw zbierała żniwo? Czy skoro już komuś nie możesz pomóc, bo odpadł od ściany lub umarł na obrzęk płuc, nie powinieneś już wchodzić na szczyt, po wielu miesiącach przygotowań będący w zasięgu ręki, spełniając swe marzenia?

Jak to się stało, że niewysoki, małomówny chłopak ze Śląska, elektromonter po szkole zawodowej, stał się „wielki”? Autorzy, dysponując ogromnym materiałem – pamiętnikarskimi zapiskami Kukuczki i jego książkami, rozmowami z żoną Cecylią, wywiadami z członkami wypraw, w jakich Kukuczka uczestniczył itd. – stworzyli fascynujący portret człowieka uparcie dążącego do celu, pełnego sprzeczności i zdającego sobie sprawę, że wszystkiego i wszystkich nie da się w życiu pogodzić, od młodości naznaczonego czyhającą w pobliżu śmiercią.

Miał dwadzieścia trzy lata, gdy po raz pierwszy stracił w górach swego przyjaciela, rówieśnika. I czterdzieści, odpadając w 1989 roku od południowej ściany Lhotse stanowiącej bodaj najtrudniejszą próbę dla alpinisty. Tego ostatniego dnia zapisał w pamiętniku dwa zagadkowe słowa: Paradise – Raj… Ciała nie odnaleziono, grób jest… pusty!


Dominik Szczepański, Piotr Tomza, Nanga Parbat. Śnieg, kłamstwa i góra do wyzwolenia (2016)

To tu Reinhold Messner stracił brata lub, jak twierdzą inni, poświęcił jego życie, by przejść do historii. To tu Hermann Buhl, pierwszy zdobywca szczytu, wspiął się na wierzchołek na amfetaminowym speedzie. Adolfowi Schlagintweitowi, który jako pierwszy opisał Nangę, ucięto głowę.

Jeszcze kilka miesięcy temu Nanga Parbat – jako przedostatni ośmiotysięcznik – pozostawała niezdobyta zimą. Pierwsi pokonali ją w lutym 2016 roku Simone Moro, Alex Txikon i Muhammad Ali „Sadpara”. Było to największe wspinaczkowe wydarzenie ostatnich lat. Ale do końca trwał szalony wyścig, kto wedrze się na Nagą Górę. Brali w nim udział przede wszystkim Polacy. Finałową rozgrywkę śledzili z obozów po dwóch stronach szczytu dwaj świetni dziennikarze i podróżnicy – Dominik Szczepański, autor książki „Na oceanie nie ma ciszy”, i Piotr Tomza („Afryka Nowaka”). Dzięki nim możemy zajrzeć za kulisy wyścigu na szczyt i podglądać z bliska jego głównych bohaterów, m.in.: Simone Moro, Adama Bieleckiego, Tomasza Mackiewicza i Marka Klonowskiego.

Nanga jest wielka i zawsze była areną wielkich wydarzeń. Heroiczne i tragiczne wyprawy z lat 30., samotny atak Hermanna Buhla, polskie wyprawy zimowe. Stała się też symbolem tego, jak zmienia się himalaizm. Na Nandze ścierały się różne filozofie, typy mentalności, Wschód z Zachodem. Fascynująca mieszanka. Historia tej góry pokazuje, jak kruchą istotą jest człowiek, ale i jak wspaniałą. Nanga pozwala zobaczyć to wszystko uderzająco wyraźnie. Prawdziwe wartości, prawdziwy alpinizm – pomimo kłamstw i krętactw. Tak bardzo ludzkich.


Don Graydon, Kurt Hanson, Góry. Wolność i przygoda. Od trekkingu do alpinizmu (2008)

Książka ta została napisana z myślą zarówno o początkujących, jak i zaawansowanych miłośnikach turystyki pieszej i sportów górskich. Niesie całe bogactwo informacji dla wspinaczy i turystów na wszystkich poziomach zaawansowania – od nowicjusza do eksperta. Prezentuje ona połączoną wiedzę wielu ludzi gór, którzy zwiedzili większość najważniejszych masywów górskich świata.


Ewa Matuszewska, Uciec jak najwyżej. Niedokończone życie Wandy Rutkiewicz (2007)

Rodzaj pożegnania z wieloletnią przyjaciółką. znajdziemy tu wywiady, wspomnienia, zapiski i refleksje nad przyjaźnią, życiem i śmiercią oraz ukochanymi przez obie górami. Sentymentalny stosunek do polskich Tatr zderzony jest tu z szacunkiem i niebezpieczną fascynacją Himalajami.


Gabriela Zapolska, Sezonowa miłość (2011)

Jeden z najlepszych utworów Gabrieli Zapolskiej. Historia romansu żony skromnego urzędnika z młodym aktorem. Tuśka wyjeżdża do Zakopanego z córką, w celu podratowania zdrowia, które głównie nadszarpnięte zostało nudą codziennego bytowania. Tatry witają ją szarugą i samotnością do dnia, gdy w jej życie wkracza przystojny, pełen sił witalnych aktor Porzycki.


Gaston Rebuffat, Gwiazdy i burze (1962)

Książka opowiada o przejściu północnych ścian szczytów: Grandes Jorasses, Petit Dru, Eiger, Matterhorn, Piz Badile, Cima Grande di Lavaredo.


Heinrich Harrer, Biały pająk. Historia północnej ściany Eigeru (2000)

Historia zdobycia północnej ściany Eigeru w Alpach. Dramatyczna i rozpaczliwa walka człowieka z potęgą bezlitosnej natury.


Henry David Thoreau, Walden, czyli życie w lesie (2010)

Jest to opis dwóch lata, dwóch miesięcy i dwóch dni, jakie Thoreau spędził w lesie porastającym brzegi Walden Pond, na ziemi należącej do Ralpha Waldo Emersona w pobliżu Concord w stanie Massachusetts. W tym okresie autor przeprowadził eksperyment “prostego życia”, z dala od cywilizacji i postępu, które wydawały mu się być źródłem zła. Poprzez izolację chciał lepiej zrozumieć otaczający go świat. Książka ta nie jest ani powieścią ani faktycznie autobiografią, ale społeczną krytyką współczesnego świata zachodniego, wraz z jego konsumeryzmem oraz obojętnością na niszczenie natury.


Hermann Buhl, Poniżej i powyżej 8000 metrów (1994)

Książka o górach, himalaiście i alpiniście, wspinaczkach, ilustrowana zdjęciami.


Jacek Hugo-Bader, Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak (2014)

Wielki sukces polskich himalaistów (pierwsze zimowe wejście) i jednocześnie wielki dramat. Hugo-Bader w czerwcu i lipcu 2013 roku przebywał w bazie, w Karakorum, był jednym z czterech członków polskiej wyprawy, która wyruszyła po zaginionych Tomasza Kowalskiego i Macieja Berbekę. Udało się odnaleźć tylko ciało Tomka.

Czterech uczestników zimowego ataku na Broad Peak chciało przekroczyć granicę strachu, dwaj z nich przekroczyli granicę życia i śmierci. Co było przyczyną tragedii − miłość do gór, utrata instynktu samozachowawczego, czy pycha i żądza sukcesu? Komisja powołana przez Polski Związek Alpinizmu o tragiczne skutki wyprawy obwinia tylko Adama Bieleckiego. Ale czy to możliwe, aby błąd jednego człowieka przesądził o wszystkim? Jak było naprawdę?

Bielecki nie chce więcej wspinać się z Polakami, Kowalski i Berbeka nie wrócili spod Broad Peaku, wkrótce potem pod górą w Karakorum ginie Artur Hajzer, twórca programu Polski Himalaizm Zimowy. Autor kreśli portrety wspinaczy i rozmawia z żyjącymi bohaterami. Odsłania tajemnicę wysokogórskiej wspinaczki i wprowadza w jej magię. Hugo-Baderowi można zaufać: poznamy naturę lodowych wojowników, zapach górskich bitew, ich gorycz i słodycz.


Jacek Żakowski, Leszek Cichy, Krzysztof Wielicki, Rozmowy o Evereście (1982)

Dziennikarze nazywają go “dachem świata”, geografowie – Czomolungmą lub Mount Everestem, Nepalczycy – Sagarmatha, alpiniści mówią po prostu – Everest. Po raz pierwszy poddał się wyprawie brytyjskiej kierowanej przez Johna Hunta. W dniu 29 maja 1953 r. na szczycie stanęli Nowozelandczyk Edmund Hillary i Nepalczyk Tenzing Norkey. Pierwsza kobieta – Japonka Juko Tabei – stanęła na nim dopiero w 1975 r. Pierwsza Europejka – Wanda Rutkiewicz – trzy lata później. W lutym 1980 r. wszystkie agencje świata podały bulwersującą himalaistów wiadomość: “Polacy jako  pierwsi osiągnęli zimą najwyższy punkt kuli ziemskiej”.


Jan Alfred Szczepański, Przygody ze skałą, dziewczyną i śmiercią. Wspomnienia z Tatr (1956)

Książka o tematyce górskiej, autorstwa Jana Alfreda Szczepańskiego, taternika i krytyka literackiego pochodzącego z Krakowa.


Jan Alfred Szczepański, Wyprawa do Księżycowej Ziemi (1954)

Tematem książki jest opis podróży do Argentyny i Chile, a przede wszystkim opis wyprawy w Kordyliery na pograniczu argentyńsko-chilijskim.


C.D.N.

Praca zbiorowa grupy Z Miłości do Tatr.

Redakcja: Borys Sier
Źródło: Z Miłości do Tatr, lubimyczytac.pl